Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Roksana Wójcik

Autor: Roksana Wójcik
Opublikowane: 2016-02-23 19:28:37

fizjoterapeutka, absolwentka Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Czynna masażystka, swoje umiejętności chciałaby rozwijać pod kątem terapii manualnej. Dalszą przyszłość wiąże z szeroko pojętą działalnością naukową. Pasjonatka rekreacyjnego biegania oraz motoryzacji. Swoją pracę wykonuje z pełnym oddaniem i zaangażowaniem.


Kolejna metoda fizjoterapeutyczna, która może być pomocna podczas treningu, a raczej po nim, to PIR, czyli poizometryczna relaksacja mięśni. Wykorzystywana jest głównie do zwiększenia zakresu ruchu w stawach, głównie obwodowych. Metoda ta wykorzystuje naturalne mechanizmy zachodzące podczas pracy zdrowego mięśnia. Stosuje się ją także w przypadku stanów bolesności mięśni i ich wzmożonego napięcia, ale również wtedy, gdy chcemy rozciągnąć mięśnie bez zbędnego bólu.

Pod względem fizjologii wykorzystujemy odruch obronny mięśnia przed nadmiernym rozciąganiem, po jego uprzednim skurczu. Normą jest, iż odruch obronny zostaje włączony w chwili nadmiernego rozciągnięcia, aby zabezpieczyć mięsień przed zerwaniem. Poprzedzający rozciągnięcie skurcz powoduje, że odruch obronny w mięśniu jest mniej nasilony.

Technika PIR składa się z 3 faz.

Przed rozpoczęciem terapii właściwej, należy wybrać grupę mięśniową, którą będziemy przede wszystkim rozciągać.

Należy rozciągnąć wybraną grupę mięśniową do momentu uczucia dyskomfortu, lecz nie bólu i zatrzymać w tej pozycji.

Następnie, przez około 10 sekund należy z minimalną siłą naciskać wbrew oporowi. Powinniśmy wywołać skurcz izometryczny mięśnia (tzn. jego skurcz bez wykonania ruchu w stawie)

Ostatnia faza to moment przejścia do dalszego rozciągania grupy mięśniowej wraz z wydechem. Nie odczuwa się wówczas „ciągnięcia” i uczucia dyskomfortu z pierwszej fazy.

Cykl ulega powtórzeniu od miejsca, w którym zakończyliśmy poprzedni.


Wskazania do zastosowania opisanej metody fizjoterapeutycznej:

Ograniczony zakres ruchu w stawie spowodowany wzmożonym napięciem mięśniowym

Poprawa elastyczności oraz kurczliwości tkanki mięśniowej

Poprawa przepływu krwi w naczyniach włosowatych znajdujących się w mięśniach

Zaburzenia czynnościowe mięśni,

Naciągnięcia mięśni spowodowane wzmożonym wysiłkiem fizycznym

Zaniki mięśniowe spowodowane unieruchomieniem

Przeciwwskazania:

Główne przeciwwskazanie stanowią urazy mechaniczne połączone z uszkodzeniem tkanek

Złamania

Zwichnięcia

Naderwanie mięśni

Przerwanie ciągłości tkanek

Metoda na pierwszy rzut oka wygląda na skomplikowaną, natomiast wymaga tylko krótkiej instrukcji i z powodzeniem może stać się elementem naszego treningu. Jest jedną z alternatyw dla zwykłego statycznego rozciągania danych grup mięśniowych.